Diagnoza Logopedyczna

Diagnoza logopedyczna pozwala na ocenę poziomu rozwoju mowy i umiejętności komunikacyjnych dziecka, sprawności i budowy aparatu artykulacyjnego, a także innych funkcji, które są niezbędne dla prawidłowego rozwoju mowy dziecka (czynności oddychania, gryzienia, żucia i połykania).

Diagnoza logopedyczna trwa (w zależności od rodzaju zgłaszanego problemu, posiadanych dotychczasowych wyników badań dziecka, chęci dziecka do współpracy z logopedą, jego ogólnej kondycji psychofizycznej i wieku) od godziny do 2-3 godzin. Zdarza się, że trwającą dłużej diagnozę, wykonuje się w trakcie kilku spotkań, aby nie powodować dyskomfortu dziecka (szczególnie w przypadku złożonego problemu i konieczności wykonania wielu elementów diagnozy) i uzyskać pełen zakres potrzebnych danych.

Do podstawowych elementów diagnozy logopedycznej przeprowadzanej w naszej Poradni zaliczamy:

Wywiad z rodzicem (na temat rozwoju psychoruchowego dziecka, odnoszący się do przebiegu ciąży i porodu, przebytych chorób i bieżących trudności) połączony z analizą udostępnionej dokumentacji medycznej lub innej dotyczącej dziecka.

Obserwację dziecka - jego sposobu komunikowania się, chęci nawiązywania kontaktu, rodzaju preferowanej zabawy, zachowania się w czasie prowadzonego badania.

Badanie mowy obejmujące badanie wymowy (artykulacji), rozumienia i nadawania mowy, form komunikacji werbalnej i pozawerbalnej. Logopeda stosuje tu szereg narzędzi diagnostycznych i pomocy, dzięki którym zbiera potrzebne informacje o pacjencie. Zastosowanie mają tu nie tylko narzędzia diagnostyczne (testy, kwestionariusze) ale przede wszystkim rozmowa z dzieckiem, często wsparta działaniem z użyciem interesujących dziecko przedmiotów (obrazki, zabawki, klocki itp.)

Badanie logopedyczne zawiera ocenę budowy i sprawności narządów artykulacyjnych. W przypadku dzieci przedszkolnych i szkolnych logopeda stosuje w tej części różne zabawy, dzięki którym zachęca dziecko do wykonania ruchów języka, warg itd. W odniesieniu do dzieci młodszych lub nie wykazujących chęci współpracy, diagnosta dokonuje wstępnej oceny na podstawie obserwacji i wywiadu z rodzicem. W ramach prowadzonej obserwacji odnotowuje rozwój funkcji połykania i oddychania, niepokojące zmiany w budowie zgryzu, braki w uzębieniu itp.

W czasie diagnozy, w zależności od wieku dziecka i rodzaju zgłaszanego problemu przeprowadza się badania uzupełniające:

  • Słuchu fonematycznego
  • Pamięci słuchowej
  • Kinestezji artykulacyjnej
  • Prozodii mowy
  • Emisji głosu
  • Lateralizacji (badanie orientacyjne)
  • Czynności poznawczych

 

Do pełnej diagnozy logopedycznej, pozwalającej na ustalenie rozpoznania jednostki patologii mowy, często potrzebne są badania dodatkowe, wykonywane u innych specjalistów. Są to przede wszystkim:

  • Badanie słuchu (różne jego rodzaje, w zależności od wieku dziecka i zgłaszanych problemów)
  • Badanie psychologiczne (pozwalające ocenić rozwój poznawczy dziecka)
  • Badania neurologiczne (pozwalające wykluczyć – choć nie zawsze – neurologiczne podłoże problemów z mową)
  • Badania ortodontyczne (stan uzębienia, zgryz)
  • Badanie laryngologiczne (przerost migdałów, skrócone wędzidełko, niedrożność kanału słuchowego-woskowina, wysiękowe zapalenie ucha itp.)